تلقيح مصنوعى را به صورت مبسوط بيان فرمودند . بحث نسب از مباحث مهم فقهى و حقوقى در ارتباط با حقوق خانواده است كه در يك تعريف ساده عبارت است از ارتباط ميان دو نفر از طريق تولد يا ولادت مانند رابطه اعتبارى كه ميان مادر و فرزند يا رابطه اعتبارى كه ميان پدر و فرزند وجود دارد كه اين رابطه اعتبارى از تكوّن و تركيب اسپرم مرد و تخمك زن به وجود مىآيد . اين تكوّن در بيشتر موارد از طريق طبيعى يعنى از طريق مباشرت بين زوج و زوجه صورت مىگيرد ، اما امروزه ما شاهد بارورىهاى مصنوعى يا روش‌هاى بارورى به نحو غير طبيعى هستيم ، به عبارت ديگر ايجاد بارورى از طريق اسپرم و تخمك زن و شوهر صورت مىگيرد و در مواردى شاهد بارورىهايى هستيم كه بين صاحبان اسپرم و تخمك رابطه نكاح شرعى وجود ندارد . هرگاه نسب از طريق ازدواج شرعى صورت گيرد شارع مقدس يا قانونگذار الهى آن را معتبر شناخته و آثارى بر آن بار مىشود ، همچنين است اگر اين نسب از طريق شبهه يا اشتباه به وجود آيد ليكن اگر از طريق رابطه نامشروع يا زنا اتفاق بيافتد ، هيچ گونه نسب شرعى بين فرزندى كه ايجاد شده و پدر و مادرش وجود ندارد . در اين ميان شاهد حالت چهارمى هستيم كه ايجاد فرزند از طريق اسپرم و تخمك مى باشد كه بين صاحبان اسپرم و تخمك هيچ گونه رابطه نكاح شرعى وجود ندارد و در عين حال مسئله زنا هم بين آنها محقق نشده